×

Rejestr Praktyk

Aktualności dotyczące wykonywania praktyki lekarskiej

Pieczątki lekarskie

Zgodnie z treścią Uchwały Nr 110/05/IV Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 16.09.2005 r.,  pieczątka lekarska powinna zawierać następujące dane:

  • imię i nazwisko,
  • tytuł zawodowy, odpowiednio "lekarz" ("lek.), lub "lekarz dentysta" ("lek. dent."),
  • numer prawa wykonywania zawodu,
  • informację o posiadanych specjalizacjach, zgodnie z brzmieniem określonym w dyplomie lub zaświadczeniu potwierdzającym ich uzyskanie.

Możliwe jest zamieszczenie na pieczątce również takich informacji jak:

  • tytuł i stopień naukowy,
  • umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych,
  • numer umowy z NFZ upoważniającej lekarza do wystawiania recept,
  • numer telefonu,
  • adres.

Pieczątka firmowa lekarza powinna zawierać takie dane, jak:

  • imię i nazwisko lekarza, oraz nazwę firmy, zgodną z wpisem do CEIDG,
  • adres siedziby firmy - czyli adres siedziby głównej, zgodny z wpisem do CEIDG,
  • numer NIP,
  • numer REGON,
  • numer telefonu.

Telefony z żądaniem zapłaty za (niezamówioną) reklamę w internecie

W ostatnim czasie KPOIL odbiera coraz więcej sygnałów od lekarzy, którzy otrzymują telefony od firm zajmujących się reklamą internetową gabinetów lekarskich z informacja, że skończył się okres bezpłatnej usługi i wobec niewypowiedzenia umowy przez lekarza żądają zapłaty określonej kwoty pieniędzy (najczęściej są to kwoty ok. 300 zł). Lekarze najczęściej nie pamiętają faktu zawarcia umowy, zwłaszcza, że firmy powołują się jedynie na przeprowadzone kiedyś rozmowy telefoniczne, w których lekarze zgodzili się na warunki oferty.
Wobec powyższego należy przypomnieć, że:

  1. Od 25 grudnia 2014 r. – kiedy weszła w życie ustawa z 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta przedsiębiorca kontaktujący się z konsumentem przez telefon w celu zawarcia umowy na odległość, ma obowiązek na początku rozmowy poinformować konsumenta o tym celu, a ponadto podać dane identyfikujące przedsiębiorcę oraz dane identyfikujące osobę, w imieniu której telefonuje. Jeżeli przedsiębiorca proponuje konsumentowi zawarcie umowy przez telefon, ma obowiązek potwierdzić treść proponowanej umowy utrwaloną na papierze lub innym trwałym nośniku. Oświadczenie konsumenta o zawarciu umowy jest skuteczne, jeżeli zostało utrwalone na papierze lub innym trwałym nośniku po otrzymaniu potwierdzenia od przedsiębiorcy (art. 20 ustawy).
  2. Przed 25 grudnia 2014r. telefoniczne zawarcie umowy było dużo prostsze – wystarczyła sama rozmowa telefoniczna, w której – co istotne - zgodziliśmy się na określone warunki i ofertę. Obowiązek wykazania tych okoliczności należy do firmy, która twierdzi, że umowę zawarła – najczęściej dzieje się to poprzez przedstawienie nagrania rozmowy telefonicznej.

Co robić w sytuacji gdy zadzwonią do nas firmy żądające zapłaty?

  1. Jeśli pamiętamy, że faktycznie rozmawialiśmy w sprawie tej oferty i zgodziliśmy się w rozmowie na jej warunki – ale np. zapomnieliśmy jej wypowiedzieć w odpowiednim czasie - niestety musimy pogodzić się z poniesieniem kosztów z tym związanych.
  2. Jeśli nie mamy pewności czy odbyła się rozmowa telefoniczna, w której trakcie zgodziliśmy się na warunki zaproponowanej nam oferty – twardo i konsekwentnie żądajmy okazania nam dowodu takiej rozmowy, w której była zawarta nasza wyraźna zgoda – będzie to najczęściej zapis rozmowy telefonicznej. Jeśli firma nie będzie chciała takiego dowodu nam przedstawić, może to oznaczać, że takim nagraniem w ogóle nie dysponuje, a co za tym idzie nie będzie w stanie wygrać ewentualnej sprawy sądowej.
  3. Jeśli mamy wątpliwości czy doszło do zawarcia umowy - nie płaćmy dla „świętego spokoju” raz opłacona faktura oznacza nasze potwierdzenie, że usługa, o której mówi firma faktycznie się odbyła.
  4. Należy pamiętać, iż cały opisywany proceder w dużej części polega na swoistym wyłudzaniu pieniędzy za niezamawiane przez nas nigdy usługi – co może także prowadzić do odpowiedzialności karnej osób kryjących się za takim procederem
  5. Prosimy o zgłaszanie opisanych przypadków do biura KPOIL lub Rzecznika Praw Lekarza.
  6. Przydatne informacje dotyczące praw konsumenta znajdziemy na stronie internetowej www.prawakonsumenta.uokik.gov.pl.

Nienależne opłaty za rejestrację praktyki

Kujawsko-Pomorska Okręgowa Izba Lekarska otrzymuje sygnały, iż do lekarzy kierowana jest korespondencja zawierająca żądanie uiszczenia opłaty rejestracyjnej w związku z prowadzoną praktyką lekarską i umieszczeniem tej praktyki w rejestrze przedsiębiorców – „świadczeniodawców leczniczych”.
Autorami takich pism są najczęściej podmioty, których nazwa sugeruje, że zajmują się prowadzeniem rejestru przedsiębiorców.
Wobec powyższego należy przypomnieć, że:

  • opłaty związane z zarejestrowaniem praktyki lekarskiej ponoszone są na rzecz organu prowadzącego rejestr praktyk zawodowych, tj. właściwej okręgowej rady lekarskiej.
  • nie ma prawnego obowiązku ponoszenia jakichkolwiek dodatkowych opłat w związku z rejestracją praktyki lekarskiej
  • kierowana do lekarzy korespondencja o konieczności uiszczenia opłaty za wpis do praktyki jest w istocie ofertą handlową, a podmiot rozsyłający tego rodzaju pisma prowadzi działalność komercyjną
  • konstrukcja przesyłanych do lekarzy pism ma na celu wprowadzenie lekarzy w błąd co do obowiązkowego charakteru wskazanych w pismach tych opłat

Kujawsko-Pomorska Okręgowa Izba Lekarska zaleca wszystkim lekarzom i lekarzom dentystom, którzy otrzymają podobną korespondencję, nieuiszczanie żadnych wskazanych w niej opłat, zachowanie szczególnej ostrożności oraz dokładną analizę wszystkich treści zamieszczonych w takiej korespondencji, a w razie wątpliwości kontakt z biurem Okręgowej Izby Lekarskiej lub Rzecznikiem Praw Lekarza.

Sanepid a wymogi dostępu osób niepełnosprawnych do praktyki lekarskiej – korespondencja Prezesa NRL i GIS

Główny Inspektor Sanitarny: wymagania dla pomieszczeń, w których ma być wykonywana indywidualna praktyka lekarska, w zakresie dostępu osób niepełnosprawnych, wykracza poza właściwości Sanepidu.

Do Naczelnej Rady Lekarskiej wpływały pisma od lekarzy i lekarzy dentystów, dotyczące stawianych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej wymogów dostosowania pomieszczeń, w których ma być wykonywana indywidualna praktyka lekarska, do potrzeb osób niepełnosprawnych. W związku z powyższym Prezes NRL Maciej Hamankiewicz wystosował 11 lutego 2016 r. pismo do Głównego Inspektora Sanitarnego z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie oraz wskazanie, jakie warunki – i na podstawie jakich przepisów prawnych – powinno spełniać pomieszczenie, w którym ma być zarejestrowana indywidualna praktyka lekarska.

Pismo Prezesa NRL do GIS

Odpowiedź GIS

Źródło: NIL

Ogólne wytyczne dla podmiotów wykonujących procesy dekontaminacji

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Toruniu przedstawia Państwu opracowanie pt. „Ogólne wytyczne dla podmiotów wykonujących procesy dekontaminacji, w tym sterylizacji wyrobów medycznych i innych przedmiotów wielorazowego użytku wykorzystywanych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz innych czynności, podczas których może dojść do przeniesienia choroby zakaźnej lub zakażenia”.

Wytyczne zostały opracowane przez ekspertów Stowarzyszenia Higieny Lecznictwa, Polskiego Stowarzyszenia Sterylizacji Medycznej, Narodowego Instytutu Leków i zostały pozytywnie zaakceptowane m.in. przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny. Wytyczne określają sposoby wykonywania procedur dekontaminacyjnych w placówkach medycznych oraz zawierają aspekty prawne i normatywne dotyczące zasad użytkowania wyrobów medycznych.

Celem powyższego opracowania jest szerzenie i propagowanie dobrej praktyki sterylizacyjnej.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Toruniu rekomenduje przedłożone wytyczne do wdrażania w codziennej pracy podmiotom wykonującym dekontaminację wyrobów medycznych wielorazowego użytku i innych, co do których wymagana jest sterylność.

Szczegóły 

Zmiana wysokości opłat za rejestrację praktyki

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego opublikował obwieszczenie w sprawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w 2020 roku, które wyniosło 5.410,45 zł. Oznacza to, że opłaty za rejestrację praktyki wyniosą w 2021 roku odpowiednio:

  • 109,00 zł za pierwszą rejestrację
  • 55,00 zł za każdą zmianę w rejestrze

Obwieszczenie Prezesa GUS

EDM: Rekomendacje Naczelnej Rady Lekarskiej

STANOWISKO Nr 7/21-VIII

NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 25 czerwca 2021 r. 

w sprawie nowych obowiązków związanych z elektroniczną dokumentacją medyczną

 

Naczelna Rada Lekarska z niepokojem obserwuje sytuację, w której określony w art.56 ust. 2a i 4 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (dalej: u.s.i.o.z.) obowiązek rozpoczęcia wymiany elektronicznej dokumentacji medycznej (EDM) oraz raportowania zdarzeń medycznych od dnia 1 lipca br. jest niemożliwy do wykonania przez wiele placówek ochrony zdrowia, a mimo to resort zdrowia nie podejmuje działań zmierzających do odroczenia tego obowiązku.

Naczelna Rada Lekarska uważa, że wszelkie zmiany przepisów prowadzące do powstania nowych obowiązków po stronie placówek medycznych muszą być poprzedzone okresem przygotowawczym, w trakcie którego podmioty, do których adresowany jest przepis, winny dostosować się do nowych, ale znanych sobie wymogów. Warunek aby nowe wymogi były dostatecznie doprecyzowane i znane odpowiednio wcześniej powinien dotyczyć zwłaszcza obowiązków wdrożenia nowych technologii czy rozwiązań informatycznych, które zawsze wymagają odpowiedniego przygotowania. 

Ten warunek nie jest spełniony w przypadku wdrożenia wymiany EDM i raportowania zdarzeń medycznych (tj. przekazywania ich do Systemu Informacji Medycznej). Wybór oprogramowania niezbędnego do wykonania tych zadań jest poważną, skutkującą na wiele lat decyzją, dlatego placówki medyczne muszą mieć czas na dokonanie wyboru oprogramowania, a świadomy wybór winien być dokonywany na podstawie istniejących, ostatecznych wersji oprogramowania. Tymczasem duża część dostawców dopiero teraz dostosowuje swoje aplikacje gabinetowe do nowych zadań. Nie były również odpowiednio wcześnie dostępne kompletne uregulowania dotyczące wymiany EDM zawarte w wydawanych na podstawie art. 8b u.s.i.o.z.“minimalnych wymaganiach dla systemów usługodawców”. W rezultacie 7 czerwca 2021 r. największe stowarzyszenie zrzeszające twórców oprogramowania, czyli STORM przekazało Ministerstwu Zdrowia oświadczenie, mówiące o braku gotowości sporej części dostawców oprogramowania do zaplanowanego na 1 lipca br. wdrożenia wspomnianych powyżej dwóch obowiązków.

Placówki medyczne nie otrzymały również wystarczającego wsparcia procesu inwestycyjnego niezbędnego do wdrożenia tych nowych funkcjonalności. Dotacje inwestycyjne udzielane przez Narodowy Fundusz Zdrowia dotyczą głównie placówek POZ. Pozostałym placówkom dedykowane były dotacje w 2019 r., jednakże nie wszystkie placówki medyczne były wówczas gotowe do dokonania zakupu. Obecnie, wsparciu podlegają inwestycje podmiotów wybranych do programu pilotażowego,jednak wsparcie to nie ma charakteru powszechnego. Na wsparcie inwestycji w zakup sprzętu i oprogramowania, nie mogły dotychczas liczyć placówkinierealizujące umowy z NFZ, tymczasem cyfryzacja dokumentacji medycznej jest procesem powszechnym i taki też powinien być zakres podmiotowy oferowanego wsparcia. Dodatkowo nie można zapominać, że wdrożenie tak dużej reformy wiąże się nie tylko z wydatkami na zakup sprzętu informatycznego, oprogramowania, jego utrzymanie i aktualizację, ale także ze znacznym obciążeniem pracą personelu placówek medycznych, co rzutuje na koszty udzielania świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Niestety nie znalazło to odzwierciedlenia w wycenie świadczeńze strony Narodowego Funduszu Zdrowia. 

Wymagana przez ustawodawcę od 1 lipca 2021 r. wymiana EDM oparta jest o dwa związane ze sobą elementy, takie jak: przechowywanie wytworzonej EDM, do czego potrzebne jest repozytorium, i zgodę pacjenta na jej udostępnienie innym placówkom medycznym.

Samorząd lekarski od dawna wskazuje, że bez repozytorium (czyli dostępnych w systemie całodobowym przestrzeniach dyskowych, skąd po upoważnieniu dokonanym przez pacjenta podmiot przejmujący leczenie będzie mógł je pobrać) wymiana danych zawartych w elektronicznej dokumentacji medycznej nie jest możliwa, tymczasem obowiązek organizacji repozytorium przez usługodawców nie jest określony w ustawie. Wiadomo, że jeśli dokumentacja wytworzona w jednym podmiocie ma być udostępniona drugiemu podmiotowi musi istnieć miejsce, z którego to udostępnienie ma nastąpić. Biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z ustawą oprawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta dokumentację medyczną przechowujesię co do zasady przez okres 20 lat zasadne jest pytanie o to kto pokryje koszty rosnących kosztów funkcjonowania rozproszonych repozytoriów, przy założeniu, że koszty te będą powiązane są z faktem, że przez 20 lat liczba dokumentów będzie lawinowo narastać. Dlatego też samorząd lekarski wielokrotnie postulował stworzenie dla zainteresowanych placówek medycznych możliwości skorzystania z repozytoriów zbudowanych ze środków publicznych w oparciu o platformy regionalne. Spotkało się  to zresztą  z akceptacją podczas tworzenia dokumentu „Strategia dla eZdrowia na lata 2021-2025”.

W dniu 23 czerwca 2021 r. w czasie Podkomisji Zdrowia ds. organizacji ochrony zdrowia i innowacji w medycynie przedstawiciel Ministra Zdrowia – Podsekretarz Stanu Anna Goławska zadeklarowała rozważanie przez Ministerstwo rozwiązań, które pozwolą placówkom dostosować się poprzez jakąś formę dofinansowania.  Odnosząc się do sprawy repozytoriów Ministerstwo zapowiedziało „zaopiekowaniesię mniejszymi podmiotami”. Naczelna Rada Lekarska przyjmuje te deklaracje jako punkt wyjścia w dalszych rozmowach, niemniej jednak jest to działanie z całąpewnością znacznie spóźnione z stosunku do terminów narzuconych przez ustawę.

 

Rekomendacje

Naczelna Rada Lekarska rekomenduje lekarzom i lekarzom dentystom będącym usługodawcami w rozumieniu u.s.i.o.z. aby:

1. W używanych lub pozyskiwanych właśnie systemach informatycznych służących prowadzeniu dokumentacji medycznej doprowadzić do :

a) generowania raportów ze zdarzeń medycznych,

b) wytwarzania określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 8 maja 2018 r. w sprawie rodzajów elektronicznej dokumentacji medycznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 941) dokumentów Elektronicznej Dokumentacji Medycznej oraz recept i skierowań, o ile nie są generowane za pośrednictwem aplikacji gabinet.gov.pl,

c) uzyskania przez system zdolności przesłania tych dokumentów do repozytorium EDM.

2. Faktyczne deponowanie dokumentów, o których mowa w pkt. 1 b, w repozytorium EDM uzależnić od uzyskania pewności stałości kosztów utrzymania w nich danych. Zależeć to będzie zapewne od wielu czynników, jak choćby od umiejscowienia repozytorium (czy w sieci lokalnej podmiotu, czy w chmurze dostawcy). W przypadku braku uzyskania pewności co do rozmiaru tych kosztów w perspektywie czasowej 20 lat, o której mowa w art. 29 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, jak też co do możliwości zapewnienia bezpieczeństwa umieszczonych tam danych rekomendowane jest wstrzymanie się z organizacją repozytorium EDM.

 

 

 

SEKRETARZ                                                     PREZES

       Marek Jodłowski​             ​                                   Andrzej Matyja